Day 22: The Desert

Момчето одеше низ пустината. Песокот бил жолт и топол под неговите нозе.

Сонцето печеше силно. Немаше дрвја, немаше вода, само бескрајна рамнина.

„Пустината е убава,“ помисли момчето. „Убава затоа што некаде скрива бунар.“

Тој знаеше дека убавината често е скриена. Мораш да ја бараш со срцето.

„Она што ја прави пустината убава е невидливо за очите,“ си рече тој.